Sangita blogt

over de belangrijke zaken in het leven...

Blog: Help! Ik moet afvallen!

Sommigen zullen me haten, maar het is waar. Ik heb nog nooit van m’n leven problemen gehad met m’n gewicht. En ik heb nooit hoeven afvallen, omdat ik te dik was. Ik was van kleins af aan altijd dat perfecte slanke meisje dat uiteindelijk uitgroeide tot een slanke vrouw met maatje 34. En dat heb ik heel lang gehad. Totdat ik kinderen kreeg. Nu mijn jongste dochter in april 2 jaar wordt en ik nog steeds niet op gewicht ben, moet ik eraan geloven. Ik ga voor het eerst in mijn leven op dieet. Hoe ga ik dat doen? Hoe ga ik dat volhouden? En het belangrijkste van alles, wat is mijn doel?

Waar het allemaal begon

Tijdens mijn beide zwangerschappen ben ik ruim 30 kilo per zwangerschap aangekomen. Als je bedenkt dat bij een gemiddelde zwangerschap een gewichtstoename van 13-15 kg normaal is, is 30 kg dus extreem veel. Nu was niet alles te wijten aan teveel eten, maar ook aan het feit dat ik zwangerschapsvergiftiging had tijdens mijn beide zwangerschappen. Na de geboorte van kind nummer 1 was ik na iets meer dan een jaar weer op gewicht. Na kind nummer 2 mocht ik kort na de geboorte aan de prednison. Prednison is een dooddoener als het gaat om je gewicht op peil houden. Over gewicht kwijtraken heb ik het dan niet eens. Het zorgt ervoor dat je lichaam meer vocht vasthoudt en je hongergevoel stijgt. Als je dus niet op je eten let, snaai je aan één stuk door. En dan niet gezonde dingen, nee alles wat los en vast zit.

De zwangerschappen

Tijdens mijn beide zwangerschappen ben ik dus ontzettend veel aangekomen. Ik begon met een gewicht van 60 kg en ik eindigde zo rond de 90 kg toen ik werd opgenomen in het ziekenhuis. Na mijn opname namen de artsen niet eens meer de moeite om mij te wegen. Ik weigerde op een gegeven moment ook om op een weegschaal te gaan staan. Ik zag mezelf alleen maar dikker en dikker worden en ik wilde niet weten hoeveel ik nu weer was aangekomen. Na mijn eerste zwangerschap was ik na ruim een jaar weer op gewicht. Met moeite overigens, maar wel zonder een dieet te volgen en zonder te letten op wat ik at. Ik vond het eerste jaar met een baby ontzettend wennen. Ik was continu met haar bezig en ik had momenten dat ik soms vergat te eten. Of dat ik uitgeteld samen met de baby in slaap was gevallen. Werken in combinatie met een gezin en huishouden was slopend voor mij, niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk. Na baby nummer 2 had ik mezelf voorgenomen het anders te doen. Ik zou, zodra het mocht, weer gaan sporten. Dat heb ik gedaan. Heel fanatiek. Twee, soms drie avonden in de week was ik in de sportschool te vinden en dan niet voor één les, maar wel twee lessen achter elkaar. Dat heb ik alleen tijdens mijn zwangerschapsverlof kunnen volhouden. Toen ik weer begon met werken, schoot dat er als eerste bij in. Toen mijn jongste dochter vervolgens als gevolg van een virus ook ’s nachts veel zorg nodig had, kon ik het niet meer opbrengen om in de avond, na een werkdag, te gaan sporten. De kilo’s vlogen er weer aan en het buikvet hoopte op. Ik wilde eerst weer even wat rust in m’n leven voor ik weer zou gaan sporten. Toen onze thuissituatie weer een beetje stabiliseerde, je raadt het vast al, was ik doordeweeks weer te lui of te moe om te gaan sporten. Ik heb het nooit meer opgepakt.

Koolhydraatarm

Dus sinds twee weken ben ik gestart met bewuster eten. Ik probeer mijn koolhydraten te beperken. Ja, ik eet nog steeds wel koolhydraten, maar wel veel minder dan voorheen. Want je lichaam heeft wel koolhydraten nodig. Ik probeer ze te beperken tot 200 gram koolhydraten per dag. Met een gratis app, kan ik mijn koolhydraatinname bijhouden. Maar ook de hoeveelheid suiker en calorieën. Nu ik erop let, kom ik eigenlijk nooit aan de 200 gram koolhydraten per dag. Koolhydraten beperken, betekent ook mijn suikerinname beperken. Want suiker(s) zijn de meest slechte koolhydraten die je tot je kunt nemen, net zoals koolhydraten uit brood, pasta, rijst, etc. Deze koolhydraten worden snel verteerd door je lichaam en zorgen voor vetopslag. Dus geen frisdranken meer, geen sappen uit pak en veel heet water drinken (wel met een paar takjes munt erdoorheen anders is het niet te drinken) en het moeilijkste van alles: geen suiker meer in mijn koffie. Dat laatste vond ik in het begin wel lastig, maar als je er eenmaal aan gewend bent, is het echt geen ding meer. In de eerste week heb ik me werkelijk verbaasd over de hoeveelheid suikers en koolhydraten, die bepaalde producten bevatten. Gewoon al een tarwecracker en veel soorten fruit, waarvan de meeste mensen denken dat het gezond is, bevat een grote hoeveelheid koolhydraten en/of suikers. Ik zie mezelf nog steeds in de eerste week van mijn dieet zoeken naar crackers die de minste koolhydraten bevatten. Uiteindelijk ben ik uitgekomen op de Matze-crackers.

Wat deed ik voorheen?

Ontbijten deed ik nooit. Ik dronk één of twee mokken koffie met melk en suiker. En ik rende met de kinderen de deur uit. M’n lunch was vaak iets lekkers uit de kantine, soms een salade en soms een kroket of ik ging de stad in om wat te eten. Daarnaast aten we ’s avonds gewoon warm, meestal rijst, pasta of aardappelen, met vlees of vis en groenten. Tussendoor at ik echt veel rotzooi. Koekjes, chocola en ga zo maar door. Daarnaast heb ik een zittend beroep, wat niet echt bevorderlijk is voor de vetverbranding.

Wat doe ik nu anders?

Dus nu heb ik mijn eetpatroon aangepast en doen we gericht boodschappen. Ontbijten doe ik nog steeds niet. Ik drink één of twee mokken koffie met melk (zonder suiker) en ik neem mijn ontbijt mee naar het werk. Ik eet sowieso geen rijst, pasta of aardappelen meer bij het avondeten. Overdag eet ik ook bijna geen brood. Soms wel, als het bij een salade zit, maar dat is vaak niet heel veel.  Als ik buiten de deur lunch kan ik het prima volhouden. Ik kan namelijk wel onbeperkt eieren eten (roereieren, gekookte eieren, gebakken eieren) en maaltijdsalades. Als ik op kantoor lunch dan eet ik meestal een soepje tussen de middag, omdat ik merk toch de behoefte aan iets warms te hebben. Ik heb geprobeerd om zelf salades te maken, maar na een paar dagen wordt dat toch wel erg saai. En een salade moet ik vaak de avond ervoor maken, omdat ik in de ochtend beperkt ben in mijn tijd. Maar dat komt er vaak niet van. Met als resultaat dat ik in de ochtend snel wat dingen bij elkaar gooi en er gedurende de dag tegenop zie om het te eten, omdat ik dan alleen maar groen spul aan het kauwen ben dat niet vult. En eigenlijk mag je best wel veel eten als je koolhydraatarm eet, je moet alleen weten wat. Nou, daarvoor had ik een ‘boodschappenlijstje’ gevonden op het internet. Dit lijstje geeft aan wat je onbeperkt mag eten, wat je met mate mag eten en waarvan je max. 150 gram per dag van mag hebben. Dat lijstje is sowieso erg handig. Net als de app die ik heb om het aantal koolhydraten en suikers bij te houden.

Hoe ziet mijn dag er dan uit?

Mijn ontbijt bestaat uit ofwel een beetje kwark met noten of blauwe bessen ofwel drie Matze-crackers met kipbeleg of een plakje ham. Het lukt me thuis niet om voor ik de deur uitga te ontbijten, omdat ik dan simpelweg nog geen trek heb. Ik ontbijt zodra ik op kantoor kom rustig achter mijn bureau.
Mijn lunch uit bestaat uit een kopje soep of een goed gevulde salade en vaak ook nog een gekookt ei. Geen brood dus.
Tussendoor eet ik een halve komkommer, een gekookt ei en wat ongezouten noten (walnoten, amandelen of een notenmix).
In de avond eet ik dan geen rijst, pasta of aardappelen bij mijn eten, maar alleen de groenten en het vlees of vis.
Ik had gedacht dat ik er moeite mee zou hebben om het op deze manier te doen, maar ik moet zeggen dat het me eigenlijk wel prima af gaat. Ik heb niet echt behoefte aan rijst, pasta of aardappelen bij het eten. En aan brood al helemaal niet. Het was voor mij meer gewoonte geworden dan dat ik het echt nodig had. En gedurende de dag zit ik redelijk vol. Maar zoals ik al eerder zei, ik moet het wel bij me hebben. Anders is de verleiding om toch te gaan snaaien groot.

Mijn doelen

Toen ik twee weken geleden startte met mijn dieet woog ik 72 kg. Als je kijkt naar mijn lengte mag ik tussen de 58 en 63 kg wegen. Mijn streven is om op de 60 kg te eindigen, zodat ik nog een beetje speling heb in mijn gewicht. Een koolhydraatarm dieet laat je gemiddeld 2 kg per week afvallen. Dit zou betekenen dat ik 6 weken nodig heb om op mijn streefgewicht te komen. Ik trek er zelf zo’n 8 weken voor uit. Ik hoop daarmee de 12 kg kwijt te raken, die ik kwijt wil. Ik keek laatst naar WNL op Zondag. Daar was Fajah Lourens om te vertellen over haar tweede boek ‘Killer body’. Om je dieet vol te kunnen houden, mag je jezelf 1x per week mag trakteren op iets lekkers. Dat doe ik dan ook wel, maar ik bewaar dat wel voor het weekend. En dan nog wel met mate. Zelf geloof ik niet zo in dieetboeken. Wil je afvallen, dan moet je jezelf een gewoonte aanleren. Een manier, die bij jou past.
Ik heb mezelf nog niet gewogen sinds ik begonnen ben, maar dat zou ik wel wekelijks moeten doen eigenlijk. Ik ben erg benieuwd of ik mijn doel ga bereiken. Blijf je mij volgen in mijn gevecht tegen de kilo’s? Heb jij moeite met op gewicht blijven? Hoe heb jij je overtollige kilo’s kwijt geraakt na je zwangerschap of überhaupt? Laat het weten in de reacties.

Deel dit bericht!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

2 reacties

  1. Slim dat je je koolhydraten niet volledig schrapt, da’s volgens mij sowieso te zwaar. Succes nog! Komt goed, ik voel het 🙂

  2. Sangita

    8 februari 2017 at 23:53

    Dankjewel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

© 2019 Sangita blogt

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑